قانون آیین دادرسی مدنی

ماده 158 قانون آیین دادرسی مدنی

قانون آیین دادرسی مدنی » باب سوم: دادرسی نخستین » فصل هشتم: دعاوی تصرف عدوانی، ممانعت از حق و مزاحمت

دعوای تصرف عدوانی

دعوای تصرف عدوانی عبارت است از:

ادعای متصرف سابق مبنی بر اینکه دیگری بدون رضایت او مال غیرمنقول را از تصرف وی خارج کرده و اعاده تصرف خود را نسبت به آن مال درخواست می‌نماید.

تفسیر ماده 158 قانون آیین دادرسی مدنی

+ تصرفی که مطابق ماده 35 قانون مدنی، دلیل مالکیت انگاشته می‌شود، با تصرف مورد بحث در دعواهای مربوط به تصرف متفاوت است. همچنین، تصرفی که در گذشته منشا مرور زمان انگاشته می‌شود، با تصرف مورد حمایت در ماده 158 قانون آیین دادرسی مدنی، متفاوت است. تصرفی می‌تواند بر اساس ماده 35 قانون مدنی، دلیل مالکیت باشد که، اولا؛ به منزله مالکیت باشد و ثانیا؛ مشروع باشد.

بنابراین، کسی که به قهر و غلبه بر مالی مسلط شود، حق استفاده از اماره تصرف را ندارد.[1]


 

منابع

1. حیاتی، علی عباس، آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق کنونی، م158، انتشارات میزان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا