قانون مدنی

ماده 185 قانون مدنی

قانون مدنی » جلد اول: در اموال » کتاب دوم: در اسباب تملک » قسمت دوم: در عقود و معاملات و الزامات‌ » باب اول‌: در عقود و تعهدات به طور کلی‌ » فصل اول: در اقسام عقود و معاملات‌

عقد لازم آن است که هیچ یک از طرفین معامله حق فسخ آن را نداشته باشد مگر در موارد معینه.

تفسیر ماده 185 قانون مدنی

+ رابطه ای که در اثر عقد لازم پیدا می شود طوری است که هیچ یک از طرفین عقد نمی تواند بدون رضای طرف دیگر آن را بر هم زند. بنابراین آنان به انجام آن چیزی که در عقد تصریح شده ملزم می باشند مگر در موارد معینه قانونی و آن در مودری است که در اثر یکی از خیارات حق فسخ داده شده باشد که در این صورت کسی که حق مزبور به او داده شده می تواند معامله را فسخ نماید.[1]


+ اصل در عقود، لازم بودن آنهاست، یعنی قراردادهایی که اشخاص منعقد می کنند اصولا لازم است و برهم زدن آنها به طور یک جانبه و به میل و اراده‌ی یک طرف مجاز نیست، مگر در مواردی که صریحاً در قانون تجویز شده است. این اصل را در زبان حقوقی اصالة اللزوم یا اصل لزوم گویند.[2]

 

منابع

1. امامی، سید حسن، حقوق مدنی، ج 1، ص 206، تهران، انتشارات اسلامیه.

2. صفایی، سید حسین، قواعد عمومی قراردادها، ص 32، تهران، انتشارات میزان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا