قانون مدنی

ماده 202 قانون مدنی

قانون مدنی » جلد اول: در اموال » کتاب دوم: در اسباب تملک » قسمت دوم: در عقود و معاملات و الزامات‌ » باب اول‌: در عقود و تعهدات به طور کلی‌ » فصل دوم: در شرایط اساسی برای صحت معامله » مبحث اول: در قصد طرفین و رضای آن‌ها

اکراه به اعمالی حاصل می‌شود که موثر در شخص با شعوری بوده و او را نسبت به جان یا مال یا آبروی خود تهدید کند، به نحوی که عادتا ‌قابل تحمل نباشد. درمورد اعمال اکراه‌آمیز، سن و شخصیت و اخلاق و مرد یا زن بودن شخص باید در نظر گرفته شود.

تفسیر ماده 202 قانون مدنی

+ اکراه: در لغت به معنی به زور به کاری واداشتن و ناخوش داشتن است؛ و در اصطلاح حقوقی عبارتست از فشار مادی یا معنوی نامشروعی که به وسیله کسی بر طرف معامله وارد گردد و او را وادار به عقد قرارداد کند.

اگر فشاری که به منظور انجام معامله بر معامله کنند وارد می‌شود جسمی باشد، اکراه مادی گویند، مانند اکراهی که بوسیله ضرب و جرح، صورت گیرد؛ و اگر فشار معنوی باشد، بدین معنی که مستقیما بر روح طرف معامله وارد آید، مانند تهدید به قتل، اکراه معنوی نامند.[1]


+ برای تشخیص اکراه و تاثیر آن در شخص مکره باید به فرد متعارف رجوع کرد، ولی نه فرد متعارف مطلق، بلکه فرد متعارفی مشابه طرف قرارداد، از لحاظ سن، شخصیت، اخلاق و مرد یا زن بود.[2]


+ منظور از شخص با شعور، کسی است که مبتلا به ضعف اعصاب دماغی نباشد مانند ابله زیرا عملی که در اشخاص با شعور تأثیر نمی‌نماید، در شخص عادی معمولی موجب اکراه نمی‌گردد و معامله کسی که دارای ضعف اعصاب دماغی است از نظر عدم اهلیت باطل می‌باشد درجه شعور اشخاص به اعتبار درجه ترقی افکار محیطی که در آن تربیت شده‌اند فرق می‌نماید.[3]

 

منابع

1. صفایی، سید حسین، قواعد عمومی قراردادها، ص 120، تهران، انتشارات میزان.

2. صفایی، سید حسین، قواعد عمومی قراردادها، ص 124، تهران، انتشارات میزان.

3. امامی، سید حسن، حقوق مدنی، ج 1، ص 238، تهران، انتشارات اسلامیه.

2 دیدگاه

  1. + با سلام و عرض ادب و احترام. با توجه به ماده202 تفسیر خوب و کاملی بود با تشکر از مسیولین بهاداد .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا