ماده 221 قانون آیین دادرسی کیفری
قانون آیین دادرسی کیفری » بخش دوم: کشف جرم و تحقیقات مقدماتی » فصل هفتم: قرارهای تامین و نظارت قضائی
اوصاف لازمه برای کفیل
کفالت شخصی پذیرفته میشود که ملائت او به تشخیص بازپرس برای پرداخت وجه الکفاله محل تردید نباشد. چنانچه بازپرس ملائت کفیل را احراز نکند، مراتب را فوری به نظر دادستان میرساند. دادستان موظف است در همان روز، رسیدگی و در این باره اظهار نظر کند. تشخیص دادستان برای بازپرس الزامی است. در صورت تایید نظر بازپرس توسط دادستان مراتب در پرونده درج میشود.
تبصره – پذیرش کفالت اشخاص حقوقی با رعایت مقررات این ماده بلامانع است.
ماده 222 قانون آیین دادرسی کیفریماده 220 قانون آیین دادرسی کیفری
تفسیر ماده 221 قانون آیین دادرسی کیفری
+ ملائت: توانایی مالی
نکته 1- ملائت نیاز به اثبات دارد و مفروض انگاشته نمیشود. در عمل، مرجع تحقیق با ملاحظه حکم استخدامی و فیش حقوقی کارکنان دولت، جواز کسب صاحبان مشاغل آزاد، سند مالکیت مال غیر منقول و نظایر آن، و اخذ و ضبط فتوکپی آنها در پرونده، تمکن مالی یا ملائت کفیل برای پرداخت وجهالکفاله را احراز مینماید. در صورت کافی بودن مدارک کفیل برای نشان دادن توان مالی خود، بازپرس یا دادیار صادر کننده قرار نمیتوانند از قبول کفیل خودداری ورزند.[1]
نکته 2- منظور از اشخاص حقوقی در تبصره ماده 221، اشخاصِ حقوق عمومی نیست و فقط ناظر بر اشخاص حقوقی حقوق خصوصی است.[1]
محدودیت در دسترسی کامل به این نوشته
دسترسی کامل به این نوشته برای اعضای ویژه بهاداد در نظر گرفته شده است.
منابع
1. خالقی، علی، آیین دادرسی کیفری، ج1، ص252، انتشارات شهر دانش.