قانون آیین دادرسی مدنی

ماده 174 قانون آیین دادرسی مدنی

قانون آیین دادرسی مدنی » باب سوم: دادرسی نخستین » فصل هشتم: دعاوی تصرف عدوانی، ممانعت از حق و مزاحمت

احراز عدوان در دعاوی ثلاثه

دادگاه در صورتی رای به نفع خواهان می‌دهد که به طور مقتضی احراز کند خوانده، ملک متصرفی خواهان را عدوانا تصرف و یا مزاحمت یا ممانعت از حق استفاده خواهان نموده است.

چنانچه قبل از صدور رای، خواهان تقاضای صدور دستور موقت نماید و دادگاه دلایل وی را موجه تشخیص دهد، دستور جلوگیری از ایجاد آثار تصرف و یا تکمیل اعیانی از قبیل احداث بنا یا غرس اشجار یا کشت و زرع، یا از بین بردن آثار موجود و یا جلوگیری از ادامه مزاحمت و یا ممانعت از حق را در ملک مورد دعوا صادر خواهد کرد.

این دستور با صدور رای به رد دعوا مرتفع می‌شود مگر اینکه مرجع تجدیدنظر دستور مجددی در این خصوص صادر نماید.

تفسیر ماده 174 قانون آیین دادرسی مدنی

+ به توضیحات ماده 163 قانون آیین دادرسی مدنی (آثار دعاوی تصرف) مراجعه شود.


+ در خصوص این ماده، باید توجه داشت که مفهوم اخص و اصطلاحی دستور موقت (موضوع مواد ۳۱۰ به بعد قانون آیین دادرسی مدنی) مورد نظر قانونگذار نمی‌باشد، بلکه مراد دستوری است که به طور موقت اجرا می‌شود.

بنابراین، برخلاف دستور موقت به مفهوم اخص، صدور آن نمی‌تواند موکول به دادن تامین شود (برخلاف ماده ۳۱۹) و اجرای آن نیز مستلزم تایید رییس حوزه قضایی نمی‌باشد (برخلاف تبصره ۱ ماده ۳۲۵). دستور موقت صادر هیچ اثری بر سرنوشت دعاوی تصرف ندارد.

در این مورد به پارگراف سوم ماده ۱۷۴ می‌تواند استناد نمود که مقرر می‌دارد: «این دستور با صدور رای به رد دعوا مرتفع می‌شود (منظور شکست خواهان در مرحله بدوی است) مگر اینکه مرجع تجدیدنظر دستور مجددی در این خصوص صادر نماید».[1]

محدودیت در دسترسی کامل به این نوشته

دسترسی کامل به این نوشته برای اعضای ویژه بهاداد در نظر گرفته شده است.

ثبت نام | اطلاعات بیشتر

منابع

1. شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی (دوره‌ی پیشرفته)، ج1، ش650، انتشارات دراک.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا